Castro de Alobre: un vertedoiro de desleixo no berce de Vilagarcía
29 de maio de 2026
Resulta indignante que o lugar onde se atopan as propias raíces de Vilagarcía de Arousa sexa tratado polas autoridades municipais como se fose un lugar marxinal. As recentes denuncias sobre a proliferación de lixo e a impunidade coa que se celebran botellóns no parque arqueolóxico do Castro de Alobre son o reflexo dunha enfermidade crónica nas nosas administracións: a desconexión total co valor do noso patrimonio cultural.
O Castro de Alobre non é un parque calquera onde ir pasar a tarde; é un xacemento galaico estratéxico que estivo ocupado entre os séculos I a.C. e III d.C., a auténtica orixe e testemuña da historia da cidade. Con todo, para unha parte da xuventude desinformada e, sobre todo, para un Concello indolente, hoxe parece ser só o escenario ideal para celebrar botellóns, amontoar botellas, plásticos e lixo.
Do botellón ao graffiti: a impunidade do vandalismo
Esta total falta de respecto non nace por xeración espontánea, senón da tolerancia institucional. Que o castro sexa o epicentro nocturno de botellóns está directamente relacionado con outras agresións graves, como as recentes pintadas de graffitis de cor fucsia que apareceron estragando os muros dunha das vivendas castrexas milenarias, así como os bancos e paneis informativos.
Cando se lle permite á mocidade actuar fóra de control e converter un Ben de Interese Cultural nunha zona de festa impune, o paso seguinte é o vandalismo gráfico. O resultado? Danos irreparables e miles de euros públicos tirados polo sumidoiro en proxectos de limpeza e decapado que se poderían evitar cun mínimo de prevención e autoridade.
Museos ao aire libre: o dobre fetiche da vixilancia
Cando entramos nun museo convencional, no interior dun edificio, atopamos cámaras de seguridade, alarmas, un control estrito de accesos e información continua. Por que se asume que un museo pechado merece esa protección e un museo ao aire libre coma o de Alobre pode quedar á intemperie da barbarie?
O patrimonio que está fóra non vale menos. Alobre necesita urxentemente un sistema de vixilancia continuo, tecnoloxía de seguridade e unha iluminación axeitada que disuada os vándalos nocturnos. Xa non valen as escusas loxísticas. Se queremos musealizar o noso pasado para que sexa un recurso cultural e educativo, hai que darlle o mesmo rango e seguridade que a calquera pinacoteca.
A Policía Local debe actuar: nin un botellón máis
A solución non pasa por lamentarse nos medios nin por emitir comunicados institucionais que falan de “feitos illados”. O Concello de Vilagarcía ten que exercer as súas competencias de forma contundente e coordinada. A Policía Local ten a obriga de impedir a toda custa que a mocidade siga a reunirse para facer botellón neste xacemento castrexo. Precísase unha prohibición rotunda, vixilancia policial nas horas críticas e sancións exemplares para quen confunda a propiedade de todos cun picadeiro privado de lixo.
Ao mesmo tempo, é urxente que se implemente máis e mellor sinalética informativa por todo o castro. A divulgación tamén é unha forma de blindaxe; paneis claros que identifiquen cada estrutura e lembren a gravidade legal de atentar contra eles.
O Castro de Alobre é a memoria viva de Vilagarcía. Se o Concello e as forzas de seguridade seguen permitindo que o pasado galaico sexa esmagado baixo o vidro roto e os sprays de pintura, mañá non haberá historia que defender. Xa basta de desidia institucional. Custodien Alobre de inmediato.
